Blog

Kok Maria Alrashedi

“Eten is niet ‘hap-slik-weg’. Het verbindt mensen!”

6 mei 2019 | Anastasius

Een kijkje in de keuken van Anastasius toont het werkveld van Maria Alrashedi. De 24-jarige kok heeft oog voor kwaliteit, passie voor het vak en liefde voor eten. Haar gerechten krijgen allemaal haar persoonlijke handtekening. Als belangrijk onderdeel van het team van Anastasius stelt ze zich graag aan u voor.

Je woont nu tien jaar in Nederland, maar bent geboren in Irak. Wat neem je vanuit jouw cultuur mee de Nederlandse keuken in?

“Veel kruiden! Zo breng je gerechten geweldig op smaak en gebruik je wat de natuur te bieden heeft. In Irak is eten niet iets dat je ‘even’ doet, het is geen ‘hap-slik-weg’. Irakezen hebben over het algemeen grote gezinnen, waardoor er veel eten gemaakt wordt. Op vakantie gaan is ongebruikelijk; in plaats daarvan maakt ieder een aantal gerechten en wordt er bij elkaar gegeten. Dat verbindt mensen en is bijzonder om te zien. Ik hoop mijn gasten hetzelfde mee te geven middels mijn gerechten.”

Op welk gerecht dat je ooit gemaakt hebt, ben je het meest trots?

“Toen ik voor het eerst erwtensoep maakte en daar volop complimenten over kreeg, was ik behoorlijk trots. Een oudere collega leerde me een paar jaar geleden hoe ik de soep moest maken. En daar stond ik dan… uren in de keuken, alles voor de erwtensoep! Het gaf veel voldoening om als kok met Irakese rootszo’n typisch Hollands gerecht voor te kunnen schotelen. Dan is het toch gelukt met die inburgering, haha!”

Wat trekt jou aan in het koksvak?

“Ik heb geen koksopleiding gevolgd, maar heb het vak geleerd door veel kookervaring op te doen en met experts op te trekken. In de Irakese cultuur is kok een vrij laag beroep, maar voor mij is het waar mijn hart ligt. Kok-zijn heeft veel te maken met fantasie. Ik heb een smaak in mijn hoofd en dat wil ik maken. Het is geweldig als die fantasie uiteindelijk verwezenlijkt wordt op je bord!”

Welke uitdaging biedt Anastasius jou?

“Wat ik zo mooi vind aan het werk bij Anastasius, is dat het geen massaproductie is. Ik heb de tijd om aandacht te besteden aan mijn gerechten. Koken wordt daardoor een studie op zich – en ik wil altijd blijven leren!”